عکسو قدیمی

وقتی مِهمون اَهُند آلبوم‌ ماوا وسط و تخمه ماشکست و دور هم نگاه عکسو ماکه و خاطرات گذشته مُرور ماکه؛ و به شکل و شمایل و فیگور گِتن همدیگه خنده مازه؛ که معمولاً طرز پوشش همه اُون زمون مدل مُود پانکی و شلوار گواردن که اُون زمون بهترین تیپ جوونو هسته.
عکس گِتن به معنی یه روز خُوب هَسته …

هر کسی اُون زمون دوربین اِشنهسته
یه عده آدم
یه دوربین عکاسی
یه فیلم ۳۶تایی؛ اوج بدبختی و ضدحال این هسته که یه وقت فیلم دوربین سوخته …
خلاصه خیلی اوقات پیش اَهُند که آدمو عکسویی از خُودشُو شادی که خُوشُو شونهسته؛
که اَتو مراسمی عکسش شُوگته که طبیعتاً فقط صاحب دوربین عکسو اِشسته؛

هر خانواده معمولاً یه آلبوم اِشسته و آدمو عروسی که شاکه شاتونست آلبوم عڪس جداگنه‌ای شُوبُوبُوت !!!
داشتن آلبوم عکس اُون زمون به معنی مستقل بودن از خانواده هسته

دوربین دیجیتال که هُند؛
انقلابی بر پا اِشکه و موبایل دوربین‌دار که هُند
اووووف..؟
انقلابی دیگه.!

اِمروزَه با ایکه هر کسی در ماه شاید صدها عکس بِگت؛ ولی دیگه آلبومی دَر کار نی …
عکس اَگرن با بهترین کیفیت و بهترین مناظر و فیگور ولی متاسفانه حتی یکبار هم نگاه ناکرِن

عکسو هم بودِن مثه پودر رخت‌شویی فقط مصرف اَبِن و همه عجله اَکرِن تا لحظهُ شُو با عکس ثبت کرن
ولی چون این جمله دیگه باب بُودِن که اَگن “در لحظه زندگی کنید” معمولاً به هیچ لحظه‌ای پس از ثبت بُودِن با عکس رجوع ناکرِن لحظهُو فقط ثبت اَبِن !!!

جالب ایجان بعضی از آدَمُو عکسوی قدیمیشُو اِسکن اَکرن تا یه وقت از بین نَرو
درحالی‌ که به‌ نُدرت هزارون عکسی که به‌ تازگی شُوگتِن؛ وآ؛ زور و از سَر بیکاری و بی حوصلگی نگاهی اَکرِن.

فقط عکس اَرو عکسن که اَنباشته اَبُوت و گاهی هم در کمال بی عاطفگی و بی رحمی؛ فرمت اَبُوت.

با تحولات جامعه، عکسوی قُومو و خویش کمته و عکس با دوستو بیشته بُودِن.
دگه از برخی از فامیل هیچ عکسی مُونی
حتی یه عکس.

“عکسوی امام رضایی که کل خانواده اَروتِن مشهد و همه با یه اِرادت خاص به آقا دست به سینه اَوستادِنگ و بوآ معمولاً وسط و در مرکز عکس قرار شَگه دیگه نیستان و “عکسوی آنتالیایی” جای اُونو شُوگه.

دیگه اَتو اُتاق نِشیمن عکسی ناگینی وآ چشم؛عکسوی زَنُو ؛ شُوو به اتاق‌ خواب انتقال پیدا اِشکه و عکسوی خانوادگی اَرو دَر یخچال جا شوگه؛ حالا دیگه عکس گتِن بیشتر از عکس دیدِن مهم بُودِن

آدمُو دیگه هم خُوب عکس اَگیزِن و هم خوب عکس اَگرِن.
موبایلو با دوربینُوی قوی دو پیامد اِشسته:

اُونوی که پشت دوربین هَستَرِن احساس شاکه استعداد عجیبی اَتو عکاسی شُوهَستِن
اُونوی که جلوی دوربین هَستَرِن با دیدن عکس خُوشُو از زَمُونه گلایه شاکه؛ که بی چه هَنو به‌ عنوان یه مدل کشف نِبُودِن.

در مقایسه با قدیم، امروزه وقتی عکسی اَگرِن اول بی خُوشُو چِک اَکرن
عکسوی که خُوشِشُو نتات؛ فوراً حذف اَکرن

امروزه عکس گتِن در موقعیت طبیعی مُد بُودِن؛ ولی هیچکه طبیعی عکس ناگت
از کوچِک تا بُزرگ اَدونِن که چطور باید عکس بِگرِن.

به نظروم امروزه دیگه دوره عکس گتن با دوست و رفیق هم در حال سپری بُودَنن

و فعلاً عکسوی تکی رو بُورسن

خیلی از آدمُو فقط از خُوشُو عکس اَگرِن : (من چقدر بی‌نظیرم)

خلاصه قصیده تَمومِش کروم …

بله هـمشهری ؛ ای لنز دوربینوی قدیم ( مــــا ) بیرون اَهُند
ولی ای لنز دوربینوی امروزی ( مـــن ) متولد اَبوت
من ؛ فقط من ؛ فقط خُودوم؛ بقیه به …

متن از میثم حیدری

2
0

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده اند.پر کردن این فیلد ضروری است *